Gerçek Sevgi

Yayınlandı: Temmuz 5, 2008 / Hikaye
Etiketler:,

‘Bebeğimi görebilir miyim’ dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve
mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan
adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve
camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu…
Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir
kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula
başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına
attı.
Hıçkırıyordu… Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak ‘Büyük
bir çocuk bana ucube dedi…’ Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları
tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile
olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her zaman ona
‘Genç insanların arasına karışmalısın’ diyordu, ancak aynı zamanda yüreğinde
derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.
Delikanlının babası, aile doktoru ile oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;
‘Hiçbir şey yapılamaz mi? ‘ diye sordu. Doktor Eğer bir çift kulak
bulunabilirse, organ nakli yapılabilir’ dedi. Böylece genç bir adam için
kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı.
İki yıl geçti bir gün babası ‘Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana
kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır’ dedi.
Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle
psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde
etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu. Yıllar geçmişti, bur gün babasına
gidip sordu: ‘Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o
insan için hiçbir şey yapamadım…
‘Bir şey yapabileceğini sanmıyorum’ dedi babası, ‘fakat anlaşma kesin, su anda
öğrenemezsin, henüz değil…
“Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.
Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi… Hayatının en karanlık günlerinden
birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası
yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye
doğru itti; annesinin kulakları yoktu. ‘Annen hiçbir zaman saçını kestirmek
zorunda kalmadığı için çok mutlu öldü’ diye fısıldadı babası ‘..ve hiç kimse,
annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi? ‘
Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir! Gerçek
mutluluk, gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir…

Gerçek sevgi,yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir!

Reklamlar
yorum
  1. ramakses dedi ki:

    ancak anne olanlarin gercek manasini anlayabilecekleri bir hikaye. “ben de o cocugun annesinin yerinde olsaydim kesinlikle ayni seyleri yasardim” diye dusundum, okuduktan sonra.

  2. nili dedi ki:

    yorum yapılamayacak,hiçbir şey anlatılamayacak kadar güzel bir sevgi daha ne olsun ki…Şu an içerde küçük kızım uyuyor ve bir an onu düşündüm.kulakları yada başka bir yeri yada hayatımı deseler onu bile veririm kızıma.ALLAH onu yanımdan ayırmasın hiç ben ölene kadar.

  3. filiz dedi ki:

    anne yüreği başka, yorum yapmaya gerek yok bence…….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s