Öncesiyle Sonrasıyla Annelik

Yayınlandı: Eylül 21, 2008 / Hayata Dair
Etiketler:

Anne olmadan önce

Gece ne kadar geç yatacağım ya da sabah ne kadar geç kalkacağımı düşünmezdim.

Dişlerimi fırçalar, saçlarımı uzun uzun tarayabilirdim…

İçki içmenin ne kadar keyifli olduğunu, bir şey düşünmeden sızabilmenin,  hatta kesintisiz, düşüncesiz uyuyabilmenin kıymetini bilmezdim.

Evimi her gün temizlerdim. Hatta süsler, püsler, küçük dekorasyon oyunları  yapardım.

Evimi dağıtacak şeylerin küçük oyuncaklar, yırtık kağıtlar olacağı aklıma  bile gelmezdi…

Saksılarımın zehirli olup olmadığını düşünmemiştim bile. Ya da banyoda duran el sabununun bir içecek gözüyle görülebileceğini…

Anne olmadan önce……

Üzerime bu kadar işeneceğini, kusulacağını ve daha da ilginci bundan

rahatsız olmayacağımı bilemezdim. Gaz çıkartmanın eğlenceli tarafini

göremezdim.

Anne olmadan önce…

Ağlayan bir bebeği aşısı yapılsın ya da test için kan alınacak diye

böğüre  böğüre kucağımda sıkabileceğimi bilmezdim. Ağlamaklı gözlere bakıp

ağlayabileceğimi, minik bir tebessümden büyük mutluluklar

yaşayabileceğimi  düşünemezdim.

Saatlerce uyuyan bir bebeği seyretmek için uyanık kalabileceğimi…

Anne olmadan önce…

Kalbimin vücudumun dışında bir yerlerde olabileceğini…

Aç bir bebeği doyurmanın insanın ruhunu nasıl doyurabildiğini..

Bir anne ile çocuğunun arasındaki bağın göbek bağından çok daha sağlam

olduğunu…

Bu kadar küçük bir bedenin bu kadar büyük bir huzur verebileceğini…

Düşünemezdim.

Anne olmadan önce

Bütün bir gece boyunca, hatta geceler boyunca her şeyin yolunda gidip

gitmediğini kontrol etmek için 10 dakikada bir uyanacağıma…

Kapılardan nefes sesi dinleyeceğime…

Başkasının öksürüklerinin ciğerimi parçalayabileceğine…

Bir insan öpücüğünün kesilen parmağimın acısını dindirebileceğine…

inanamazdım…

 

anne
olduktan sonra ?

gecelerce uykusuz kalıp,sabah saatlerce uyumuş gibi dinç bir şekilde
güne devam edebilmek..
7,4 lük
depremi 33 günlük bir bebekle yaşarken korkuyu bir kenara atıp,”Allah’ım
ne olur sütüm kesilmesin” diyebilmek…
YaYa da
Düzce depreminde göçük altında 6-7 yaşlarında kızıyla kalan bir
annenin,”Allah’ ım eğer öleceksek önce kızımın canını al,ki benim
cesedimle kalmasın ! “diye dua edebilmesi…
O’na
yemek yedirirken,farkında olmadan sizin de ağzınızı yemek yer gibi
oynatmanız….
O’nun
her gülüşünde,yürümek için adım attığında “ya düşerse,endişesi ile “hep
hazır olmanız…

Düştüğünde içiniz parçalansa bile “aa ne komik düştün gibi”anlamsız
şeyler söylemeniz! Sırf morali bozulmasın,vazgeçmesin,ağlamasın
diye motive etmek adına…”öpeyim de geçsin”ler..
kızım
bugün 7 yaşında ama bir yerim acıdığında “öpeyim de geçsin diyor”em>
O
hastayken ,ya da acı çekerken,keşke bana olsaydı diye düşünmek…

O ufacık kağıtları kesip,ortada tüm oyuncakların kol
gezmesine dayanabilmek..

Çünkü
onun psikolojisi için oyuncaklar çok faydalı diye düşünüp,sineye
çekebilmek…
Elinize
geçen psikologların çocuk gelişimi ile ilgili eserlerini okumak ,hatta
hatmetmek…
( ( bu
arada minik bir tavsiye Thomas Gordon ; EAE Etkili Anababa Eğitimi Aile
İletişim Dili)
Onu en
doğru yönlendirmeye çalışmak,onun dilini konuşabilmek,onunla beraber
yeniden çocuk olmak,tüm çizgi filmleri seyredebilmek…(Can Dündar’ın
“yüzyılın aşkları kitabında Yılmaz-Fatoş Güney aşkını
anlatırken..Çocuğunun izlediğini bildiği -Heidi- çizgi filmi ni Yılmaz
Güney’in tüm koğuşla beraber izlediği yazıyordu! )
O nu ilk
yuvaya götürüp bıraktığımda korkunç bir vicdan azabı yaşamış,O’ nu terk
etmiş gibi düşünmüştüm kendimi..Oysa biliyordum psikolojisi için ne
kadar da önemli olduğunu,yaşıtlarıyla oynamanın,onlarla oyuncaklarını
paylaşmanın,grup oyunlarına katılmasının…..em>
BiBizim
zamanımız da yuvalar,anaokulları bu kadar yaygın değildi,ama biz sokağa/
bahçeye çıkıp oyunlar oynuyorduk…Çoğumuzun kardeşleri
vardı…Şimdikiler genelde tek çocuk,en azından benim çevremdekiler,çoğu
..tv. bilgisayar çocuğu…
Hani hep
diyorlar ya “ben çocuğumla arkadaş gibiyim”
Prof.
Dr. NORMA RAZON okuldaki bir seminer de bizlere  “çocuklarınızın
arkadaşları zaten var,onların anne-babaya ihtiyacı var.” dedi.
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s